म पर सरेकी हैन,
पवित्र भएकी हुँ…!
हर दिन त्राश मा कटाउछु !
हर महिना रगतले नुहाउछु!!
आफू भित्र सहने शक्ति जगाउछु!!!
रगत सँगै आँसु को भेल बगाउछु!!!!
म पर सरेकि हैन,
पवित्र भएकि हुँ…..!
म हरकोहिको नजरमा अपवित्र हुन्छु!
घरपरिवारबाट टाढिएको मित्र हुन्छु!!
कसिएको काँडे तारले पोलेको चित्र हुन्छु!!!
छट्पटीएर भक्कानिन्छु,अनि बन्द कोठाभित्र रुन्छु!!!
हातगोडा दुख्छन् ,पैताला झन्झमाउछन् !
कम्मर खल्सा जस्तो हुन्छ,छाति बिजाउछन्!!
असह्य दुखाइले पिठ्युँ को कठालो समाउछन् !!!
तड्पिएर मुर्छा पर्छु,पिडाले जिउदो लास बनाउछन्!!!
म पर सरेकी हैन….,
पवित्र भएकि हुँ!
मैले छोएको कसैले खान हुदैन !
घरकी लक्ष्मी म,भान्छामा पैताला लानु हुदैन!!
म एक देवि हुँ ,तर मैले भगवान् मान्नु हुदैन !!!
टेकिदैनन् पाइलाहरु तर पनि मैले टेक्नुपर्छ !
रोकिदैनन् बग्न ,न त छेकिन्छ तर मैले छेक्नुपर्छ!!
थाहै नपाई चुहिन्छन् थोपाहरु,मैले सरम खेप्नुपर्छ !!!
लेखिदैनन् कलमहरु तर आज मैले लेख्नुपर्छ !!!
हो म पर सरेकि हैन…..,
पवित्र भएकी हुँ!
✍️दिनेश सिम्खडा
