कबिता मनोरञ्जनको पाटो
ए राजधानी!
मेरो निम्तो छ तिमिलाइ
आउ!एकपटक
कमसेकम हेरेर जाउ
तिम्रो सौतेनी आँखामा नपरेको
मेरो बिकट बैतडी
तिम्रो जस्तो
महङ्गो मेजमानी त गर्न नसकौला
तारे होटलका तारा टिपेर
मकै भटमासको सहि
कमी हुने छैन न्यानो आतिथ्यतामा
फर्किदा,
अलीकती ऐसेले बोकेर जानु
नौलो कोसेली हुनेछ तिम्रो प्रीयाका निम्ती
सङ्गसङ्गै
अलिकती चिसो बतास पनी बोकेर जानु
मेरो अपीको
हिमाली काखबाट निस्केको
र
फोक्सो सफा गर्नु बर्षौ देखी मैलिएको
एकपटक निर्मल स्वास लिएर
र फेरि
लैजानु
तिमिले बोक्न सक्ने जती
लालीगुँरास पनी
बाँडी दिनु,सिङ्गो काठमाण्डौलाइ
गाउँले सुन्दरताको रातो लाली
त्यसमध्यबाट एकथुङ्गा झिकेर
हाम्रो शिगास मन्दिरमा चढाउनु
र
बरदान माग्नु
हे माते !
तिम्रो जस्तै स्वच्छ,सफा,हराभरा
बनाइ देउन
मेरो पसुपतीनाथको बासस्थान परिपरि पनी
संग्ल्याइ देउन
बागमतीको मुहान
गुहेश्वरीका छालहरु
सम्याइ देउन
अग्ला अग्ला महल अघिल्तिरका
झन अग्ला फोहोरका पाहाडहरु
उडाइ देउन
यो नाकै ठुसाउने दुर्गन्ध
आँखा बिझाँउने
धुलो धुवाँ र कार्बन
सिकाइ देउन
मेरो ठाउँका यी कु-मान्छेलाइ
मानविय संमबेदना,ऐँचो,पैँचो
सरसापाट,साथ,सहयोग
हटाइ देउन
हामि भित्रको मपाई
सत्ता,शक्तीको घमण्ड
राजधानी हुनुको दम्भ
सराबरी,बराबरीको
यी बैतड्यालहरु जस्तै….,
अनी,
राजधानी फर्किएपछि भन्नु
कस्तो लाग्यो ?बिकट बैतडी
सुन्न मन्छ,तिम्रो प्रतिक्रिया
तिम्रै मुखबाट
एकपटक आएर फर्किएपछि
आखिरमा
खुब लामो रहेछ माहाकाली त…..।
आउ है
ए राजधानी!
ए राजधानी!!
